Τελειωμα σκάφους

Πολλοί από τους παλιούς κατασκευαστές λύρας και άλλων παραδοσιακών οργάνων συνήθιζαν να καλύπτουν το εσωτερικό του σκάφους με μια στρώση (λεπτή ή παχιά ανάλογα με τον κατασκευαστή) ψαρόκολλα. Για άλλη κόλλα δεν ξέρω.
Η προσωπική μου γνώμη είναι ότι μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο μόνο αν το σκάφος έχει πρόβλημα (ρωγμές ή ρόζους) που θέλουμε να αντιμετωπίσουμε με την επίστρωση κόλλας. Διαφορετικά δεν χρησιμεύει σε τίποτα, αντίθετα βαραίνει περισσότερο το σκάφος, και "αλλοιώνει" τις φυσικές ιδιότητες του ξύλου.Κατά κανόνα οι κόλλες είναι βαρύτερες από το ξύλο, τραβούν υγρασία οι ίδιες, και έχουν φυσικές ιδιότητες διαφορετικές από το κάθε ξύλο.
Η μόνη επίστρωση που θεωρείται γενικά αποδεκτή από τους οργανοποιούς είναι το "λευκό βερνίκι", το οποίο χρησιμοποιήθηκε και από τους παλιούς μαστόρους της Cremona.
Γενικότερα, με τις επιστρώσεις νομίζω πως ισχύει "όσο λιγότερο τόσο καλύτερα".

Γεια σας,
θα ήθελα να ρωτήσω τη γνώμη σας σχετικά με το εσωτερικό του σκάφους. Μου είπε ένας φίλος που φτιάχνει μπαγλαμάδες, ότι κάνει ένα αραιό μείγμα ξυλόκολλας με νερό και με ένα πινέλο περνάει μια στρώση το εσωτερικό (κοίλο) μέρος του σκάφους, πριν το κλείσει και κολλήσει το καπάκι.
Ποια είναι η γνώμη σας για αυτό; Γίνεται στην κρητική λύρα;