Καπάκι σε λυράκι

Αν τα φύλλα σου καλύπτουν το πλάτος που θέλεις, δεν υπάρχει κανένας λόγος να τα κόψεις και να τα ξανακολλήσεις! Η διχοτόμηση ενός ακτινικής τομής κοματιού, και το κόλλημα των δύο φύλλων που προκύπτουν, γίνεται για να έχουμε ένα καπάκι με δακτύλιους ανάπτυξης απόλυτα κάθετους στην επιφάνειά του, και συμμετρία σε σχέση με τον κεντρικό διαμήκη άξονα. Εκτός από αυτή την περίπτωση, δεν υπάρχει κανένας λόγος να κόψεις και να ξανακολλήσεις το ξύλο! Μόνο το αδυνατίζεις και κάνεις τη ζωή σου δύσκολη. Έτσι κι αλλοιώς, στο κέντρο θα μείνει ή θα μπει το καμάρι (η νεύρο), οπότε εξασφαλίζεις και την αντοχή - σταθερότητα

Γεια σας,
έχω ένα φύλλο από φοινίκι, πλάτους περίπου 16cm και θέλω να το κάνω καπάκι σε ένα λυράκι μέγιστου πλάτους 14cm. Το μέγεθος του φοινικιού αρκεί για να βγάλει το καπάκι που θέλω. Θα με συμβουλεύατε να κρατήσω ολόκληρο το φύλλο και να το κάνω καπάκι ή να το κόψω κατά μήκος (ύψος) και να κολλήσω τα δύο κομμάτια μετά όπως γίνεται στην κλασσική κατασκευή λύρας;
Γνωρίζετε αν η συγκόλληση που γίνεται στην κατασκευή του καπακιού γίνεται μόνο επειδή δεν φτάνει το πλάτος ενός κομματιού ή μήπως με τον τρόπο αυτό αυξάνει και η αντοχή του καπακιού και γίνεται ανθεκτικότερο στο σκέβρωμα;
Τι θα με συμβουλεύατε να κάνω;
Ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σας,
Μάνος Πουλάκης